पेटको वरिपरिको बोसोले धेरैलाई तनाव दिएको छ । घटाउने मन हुँदा हुँदै पनि परिस्थिति र समय नमिलेर धेरैलाई समस्या परिरहेको छ ।  यो बोसो घटाउनका लागि यस्तो चिज जरुरी छ, जसले बढी भन्दा बढी क्यालोरी बर्न गरोस् । केही सजिला तरिकाहरु यसप्रकार छन् ।


काँक्रो
बेलुकाको खाना खानुभन्दा पहिले काँक्रोको जुस वा सलाद खानुहोस् । यो पेटका लागि धेरै लाभदायी छ । यो सेवनका कारण धेरै खाना खानबाट जोगिन सकिन्छ नै, यसले पेटको झाडुको काम पनि गर्छ  । जसले गर्दा बिस्तारै बोसो कम हुन्छ ।
धनियाँको जुस
यसमा क्यालोरी निकै कम पाइनछ भने एन्टीअक्सिडेन्टको मात्रा धेरै हुन्छ । यसको प्रयोगबाट अरु कुनै समस्या आउँदैन । यसले किड्नी ठिक राख्न समेत सघाउँछ ।
एलोभेरा जुस
एलोभेरा जुस  धेरै बिरामका लागि उपयोगी ठानिन्छ । दिनमा एक कप यसको जुस पिउँदा पेटको बोसो कम हुन्छ । यसले कोलेस्ट्रोलको समस्या पनि घटाउँछ  ।
ग्रिन टी
ग्रिन टीमा एन्टिएक्सिडेन्ट्स हुन्छ । पेटको बोसो घटाउन भने विना चिनीको ग्रिन टी पिउँदा फाइदा हुन्छ । यसले शरीरमा रहेका विषाक्त पदार्थ बाहिर निकाल्न पनि सघाउँछ ।  त्यसैगरी कागती मिसाएर खाँदा टक्सिनबाट पनि छुट्कारा मिल्छ ।
अदुवाको रस
प्रतिदिन एक चम्चा अदुवाको रस पेट कम गर्नका लागि धेरै सहयोगी हुन सक्छ । यसले शरीरको बोसो समेत बर्न गर्न सघाउँछ । खानपानमा सन्तुलन र नियमित व्यायाम फिट रहने सबैभन्दा उत्तम उपाय हुन् ।source taja khabar

विवाहपछि  अचानक हुने तौल वृद्धिको कारण जीवनशैलीमा हुने परिवर्तन हो । यो अनुसन्धानबाट पत्ता लागेको तथ्य हो ।
नौवटा युरोपियन मुलुकमा गरिएको अध्ययनमा अनुसन्धानकर्ताहरुले के पाए भने, ‘विवाहित दम्पती अविवाहितको दाँजोमा राम्रो खाना खान्छन् । तर खेलकुद, व्यायामसम्बन्धी गतिविधि कम हुने भएकाले उनीहरुको तौलमा वृद्धि हुन्छ ।
अध्ययनअनुसार लामो समयसम्म सम्बन्धमा रहने व्यक्ति खानपानप्रति सजग हुन्छन्, यसैकारण पहिलेको दाँजोमा स्वस्थ पनि हुन्छन् । विवाहित दम्पतिमा अविवाहितको दाँजोमा ‘बडी मास इन्डेक्स’ पनि बढी हुनेगर्छ ।
source sajhapost

Oranges: Orange has an element called cryptoxanthin, which reduces the risk of lungs cancer.
Thistles: Thistles has high iron content. Eating reduces the effects of infection on lungs.
Maize: Beta- cryptoxanthin found in maize reduces the risks of lungs cancer. So, fresh maize should be consumed frequently.
Ginger: Ginger reduces the toxins that have collected in lungs. Drinking tea with ginger makes breath fresh. Herbs: Herbs like peel of an orange, eucalypts, mint keep lungs clean.
Food with vitamins: Fruits and vegetables like orange, lemon, tomato juice, strawberry, mango, yellow and green capsicum which are high in vitamin content helps to remove toxins form the lungs and rapid the circulation of oxygen throughout the body.
Pistachios: Pistachios has a kind of vitamin E called gamma-tocopherol which helps keep lungs healthy. Garlic: Garlic has a compound called allicin, which increases the potential of the body to fight against infections. Garlic is very beneficial for lungs

क्यान्सरका कारण श्रीमतीको निधन भएपछि नुवाकोट त्रिशुलीका कुमार अधिकारी आफुलाई पनि क्यान्सर हुन्छ कि भन्ने आशंकामा नियमित स्वास्थ्य जाँच गराउनुहुन्छ । क्यान्सरले थलिएकी श्रीमतीको मंसिर ९ गते निधन भएपछि उहाँ शोकसँगै सचेत बन्नुभएको हो ।
उहाँ जस्तै दोलखाकी पवित्रा कार्की पनि क्यान्सरबारे निकै सचेत हुनुहुन्छ । त्यसैले उहाँ नियमित स्वास्थ्य जाँच गराउन अस्पताल जानुहुन्छ । तर सबैजना क्यान्सरबारे सचेत छैनन् । यस्तै मध्येमा पर्नुहुन्छ, ललितपुर ईमाडोलकी निरु थापा । क्यान्सर कसरी लाग्छ र लागेपछि के गर्नुपर्छ भन्ने बारे आफूलाई केही थाहा नभएको उहाँ बताउनुहुन्छ ।
थापा जस्तै अधिकांश अझै पनि क्यान्सरबारे अनविज्ञ छन् । रोगबारे जानकारी नहुनु, अस्वस्थ्य खानपान र अव्यवस्थित जीवनशैलीका कारण नेपाल सहित विश्वभर अहिले क्यान्सरका बिरामी बढ्दै गएका छन् ।
के हो पाठेघरको क्यान्सर ?
पाठेघरको मुखको क्यान्सर, पाठेघरको मुखमा नियन्त्रण भन्दा बढी कोषीकाहरु वृद्धि भएपछि क्यान्सर हुन्छ । डाक्टरहरुका अनुसार पाठेघरको मुखको क्यान्सर हुने कारण यहि हो भन्ने नभएपनि यसको मुख्य कारक तत्व भाइरल संक्रमण हो । डाक्टर रश्मी पुन गुरुङका अनुसार पाठेघरको क्यान्सर शारीरिक सम्पर्क गरेरकाहरुलाई हुन्छ ।
शारीरिक सम्पर्कका बेला केटा मान्छेबाट आउने ह्युमन पापिलोमा नामक किटाणुका केही प्रजातिका कारण पाठेघरको मुखमा क्यान्सर हुन्छ । ‘यो ईन्फेक्सन केटाबाट केटीमा सर्छ त्यसैले शारीरिक सम्पर्क गर्दा ध्यान दिनुपर्छ, धेरै जनासँग सम्पर्क राख्ने केटासँग सम्बन्ध राख्नुहुँदैन’ डाक्टर रश्मी पुन गुरुङले भन्नुभयो ।
शारीरिक सरसफाईमा ध्यान नदिनाले र धैरैसँग सम्पर्कमा आउनेलाई यो क्यान्सर लाग्ने डाक्टर गुरुङले बताउनुभयो । धेरै शारीरिक सम्पर्कमा आउने महिलाको पाठेघरको मुखमा संक्रमण हुने र ह्युमन पापिलोमा नामक किटाणुले पाठेघरको मुखमा रहेका कोषिकाहरुमा संक्रमण गर्ने र त्यसलाई अनियन्त्रित तवरले बढाउन मद्दत पुर्‍याउने उहाँले बताउनुभयो ।
खतरा कसलाई ?
* शारीरिक सम्पर्कमा रहेका वा प्रजनन क्षमता भएका जोसुकैलाई पनि यो रोग लाग्छ । विशेषगरी ३० देखि ६० वर्ष उमेरका महिला, जसको विहे भैसकेको छ ।
* धेरै बच्चा भएका, सानो उमेरका विवाह भएकालाई ।
* यौन व्यवसायमा लागेका महिला वा परपुरुषको संसर्गमा रहेकालाई ।
* लोग्नेको अर्की श्रीमती पनि छन् र उनलाई पाठेघरको मुखको क्यान्सर भएको छ भने पनिसर्न सक्छ ।
* जाँड, रक्सी, चुरोट, खैनी, तमाखु खाने तथा खानपिनमा ध्यान नदिने र कुपोषण भएका महिलालाई खतरा बढी हुन्छ ।
लक्षण

पाठेघरको मुखको क्यान्सरको लक्षण व्यक्तिपिच्छे फरक फरक हुन्छ ।
* गन्हाउने पानी बग्ने
* संक्रमण भैरहने
* रगत मिसिएको पानी बग्ने
* महिनावारी नभएको बेलामा पनि रगत देखिने, महिनावारी रोकिएपछि पनि फेरि रगत देखिने
* पेट फुल्ने
* खुट्टा सुन्निने, ढाड तथा कम्मर लुख्ने र दिसा पिसाबमा समस्या देखिने ।।
कसरी बच्ने ?
पाठेघरको मुखको क्यान्सर हुन नदिन बेला बेलमा प्याप स्मेयर जाँच गराउनु पर्छ । प्याप स्मेयर एउटा यस्तो विधि हो, जसमा पाठेघरको मुखमा आएका खराबीलाई थाहा पाई भविष्यमा खतरा छ कि छैन पत्ता लाग्छ ।
यो विधिले पाठेघरको मुखमा संक्रमण भएकोबारे बेलैमा थाहा पाउने भएकाले उपचारमा सहज हुन्छ । डाक्टरका अनुसार यो पाठेघरको मुखको क्यान्सर हुने सम्भावना छ छैन भन्ने पत्ता लगाउने सरल र सहज विधि हो ।
यौन सम्पर्क गरेका, धेरै बच्चा जन्माएका, धेरै जनाको सम्पर्कमा रहेका, महिनावारी बन्द भएका र क्यान्सरको सम्भावना भएर अपरेशन गरेका महिलाले पाठेघरको मुखको परीक्षण गराए क्यान्सर लाग्ने सम्भावना कम हुने डाक्टर बताउँछन् । यस्तै सुरक्षित यौन सम्पर्क गरे पनि यसबाट जोगिन सकिन्छ ।source taja khabar

मानिस एकै पटक मोटायो वा महिलाहरु गर्भवती हुँदा पेट, छाती, तीघ्राको छालामा यस्ता धर्साहरु देखा पर्छन् । यसलाई खास नौलो मानिदैन । एक पटक बसिसकेका धर्सा हटाउन त्यति सजिलो छैन । तर असम्भव पनि छैन । शरीरमा बसेका धर्सा हटाउने केही प्राकृतिक उपायहरु छन् ।
१. घ्यूकुमारीः घ्यूकुमारीलाई अचेल धेरैले एलोभेरा भन्दा चिन्छन् । एलोभेरा काटेर धर्सा परेको भागमा केही समय दल्नुहोस् । त्यसपछि मनतातो पानीले धुनुहोस् । तपाई यो प्रक्रियामा एक चौथाई एलोभेराको जेल, भिटामिन ए, इको क्याप्सुललाई आपसमा मिसाएर पनि दिनहुँ दल्न सक्नुहुन्छ । । केही दिनमा तपाईले आफ्नो छालामा आएको परिवर्तन महशुस गर्नुहुनेछ ।
२ पानीः पानीको उपचार तपाईले कहिल्यै महशुस नै गर्नुभएको छैन होला । तर छालाको सबैभन्दा राम्रो डाक्टर पानी नै होे । दैनिक १० ग्लास पानी पिउँनुहोस् । यसबाट तपाईलाई धेरै किशिमका छालासम्बन्धी समस्याबाट टाढा राख्न मद्यत पुग्छ । पानी पर्याप्त पिउँने गर्नाले छालामा भएका स–साना प्लानहरुलाई सफा राख्न र उपचारका अन्य विधि सफल बनाउन पानी आवश्यक हुन्छ । छाला सुन्दर बनाउन चाहनले चिया, कफि सोडाबाट चाहिँ बच्नै पर्छ ।
३ चिनीः चिनीमा पनि यस्तो धर्सा हटाउन सक्ने गुण हुन्छ । सेतो प्राकृतिक चिनी एक चम्चा, आल्मन्डको तेल थोरै र केही थोपा कागतीको झोल मिसाउनुहोस् । राम्रो मिश्रण तयार पार्नुहोस् र त्यसलाई धर्सा भएको स्थानमा लगाउनुहोस् । १० मिनेटपछि धुनुहोस् । एक महिनासम्म यसो गर्नाले तपाईको छालामा आएको परिवर्तन हेरेर आफै दंग हुनुहोस् ।
४. ओलिभ आयलः ओलिभ आयलमा महत्वपूर्ण पोषक, एन्टिअक्सिडेन्ट हुन्छ । जसले तपाईको छालालाई स्वस्थ राख्न मद्यत गर्छ । ओलिभ आयलले धर्सा भएको स्थानमा मसाज गर्नुहोस् । एकघण्टा पछि धुनुहोस । ओलिभ आयलमा भएको भिटामिन ए, डी र इले छालालाई सुन्दर बनाउँछ ।
५. आलुको जुसः धेरै किशिमका भिटामिन र खनिज आलुमा हुन्छ । यसले छालाको कोष निर्माण र उपचारमा सघाउ पुर्याउँछ । आलुलाई स्लाइसलाई जस्तै पातलो गरेर काट्नुहोस् । त्यस्तो स्लाइसलाई धर्सा भएको स्थानमा केही मिनेट दल्नुहोस् । छाला सुख्खा भएपछि मन तातो पानीले धुनुहोस् । यी पाँच मध्ये तपाईलाई जुन सजिलो हुन्छ, त्यो प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ ।source:onlinekhabar

पेट दुख्ने, पोल्ने, अम्लपित्त बढ्ने आदि लक्षणयुक्त समस्याको चिकित्सकीय नाम ग्यास्ट्राइटिस हो। छाती र पेटको बीचको खाल्टो वरिपरि दुख्नु, पेट पोल्नु, भोक हराउनु, अम्लपित बढ्नु, मुख बिग्रिनु, पेट भारी हुनु, आपन वायु बढ्नु, रिंगटा लाग्नु, टाउको दुख्नु, पेट फुल्नु गयास्ट्रिकका लक्षण हुन्। त्यसैगरी ग्यास्ट्रिकमा वाकवाकी लाग्ने, वान्ता हुने, ढ्याउ-ढ्याउ आउनु, वान्तामा रगत देखिने, कालो दिसा आउने, खाना नपच्ने, पेट हुडेल्ने, तौल कम हुने लक्षण देखिन्छ।Capture
आमाशयका भित्तामा भएको इन्फ्लायिसन (सुन्निएर रातो तातो भएर दुख्ने समस्या) भने आमाशयका भित्ताको श्लेष्म झिल्ली च्यातिएर घाउ भएको अवस्थालाई भने ग्यास्ट्रिक अल्सर भनिन्छ। ग्यास्ट्रिकको प्रारम्भिक अवस्था हो भने अल्सर त्यसैको विकराल रूप हो।

ग्यास्ट्राइटिसलाई तीव्र तथा दीर्घ /जीर्ण गरेर दुई समूहमा बाँडिएको छ। तीव्र ग्यास्ट्राइटिस पेटका भित्ताहरूमा भएका कोषहरूका लागी हानी गर्ने पदार्थहरूको सेवनले गर्दा हुन्छ। यी पदार्थहरूमा, दुखाइ कम गर्ने औषधी (एस्पि्रन, बु्रफेन, निम्स, नेप्प्रोक्सिन) जस्ता औषधी, विषसेवन, मसला, खुर्सानी र नुन ज्यादा हालेको खानेकुरा, जाँड-रक्सी, कोकिनजस्ता मादकपदार्थ पर्दछ। आमाशयमा एच. पाइलोरिक लगायत अन्य ब्याक्ट्रेरिया, भाइरस, कृमि वा फंगसको संक्रमणले पनि हुने गर्छ।



जीर्ण ग्यास्ट्राइटिस रोग हाम्रो जीवनशैली खानपान, शैली मानसिकता र शरीरको प्रकृतिसँग जोडिएको छ। जथाभावी खानपानले पनि ग्यास्ट्रिक बढाउँछ।

अनियमित जीवनशैली जस्तै भोक लागेको बेलामा नखाने, भोकभन्दा ज्यादा खाने, खाना निश्चित समयमा नखाने, पचाउन कठिन हुने खाना खाएपछि तत्कालै सुत्ने र शारीरिक श्रम गरेलगत्तै खानेहरूमा यो रोग ज्यादा देखिएको छ।
व्यस्तता र भागदौडले भरिएको जीवन ज्यूँनेहरू, मानसिक तनावको चपेटामा परेकाहरू, मनोरञ्जन नगर्नेहरू, भय, चिन्ता, शोक उदासिनता र अनिद्राका रोगी, शारीरिक श्रम वा व्यायाम नगर्नेहरू पनि यो रोगका सिकार हुन्छन्। लामो समयसम्म जँाड-रक्सी, चिया, कफी,कार्बनिक पेय कोक, पेप्सी आदि खानेहरूमा पनि यो रोग ज्यादा देखिएको छ। ग्यास्ट्राइटिस आत्मघाती प्रतिरक्षा प्रणालीको कारणले पनि यो रोग हुने गर्छ। यसैगरी पेटको अपरेसन कलेजो, मिर्गौला, फियो तथा आन्द्राका रोग, एचआइभी/एड्स र विशेष मानसिक रोगावस्थामा पनि देखा पर्छ।
जटिलताहरूः
– यो रोगको समयमा नै उपचार नभए ग्यास्ट्रिक अल्सर तथा क्यान्सर हुन सक्छ। अल्सर हुँदा बारम्बार रक्तस्रावले गर्दा रक्तअल्पताका समस्या देखा पर्छ। यसैगरी भिटामिन बी-१२ को अवशोषणमा चाहिने तत्वहरूको उत्पादन हुन नसक्दा परनिसियस रक्तअल्पता, स्नायु तथा नाडीहरूको क्षय, अन्ननली सुन्निनु, दम बड्ने, मुखमा घाउखटिरा आइरहने, आन्द्रामा घाउ हुने, खानाको पाचन र अवशोषण सुचारु नहुने र मल निष्कासनमा जटिलता आई कब्जियतका लक्षण देखा पर्न सक्छन।

उपचारः
– ग्यास्ट्राइटिस धेरै कारणले हुने रोग हो। तीव्र ग्यास्ट्राइटिस समयमै उपचार हुन सके रोग जीर्ण हुनबाट बचाई यसका अन्य जोखिम निवारण गर्न सकिन्छ। तसर्थः चिकित्सकको निगरानीमा रोगको निदा तथा उपचार गर्नतिर लागौं। दीर्घ/जीर्ण ग्यास्ट्राइटिसको ठूलो हिस्सा जीवनशैलीसँग सम्बन्धित भएकाले जीवनशैली परिवर्तन गर्न नितान्त जरुरी छ। जीवनशैली परिवर्तन भनेको भोजन, व्यायाम, विश्राम, विचार र व्यवहारलाई स्वस्थमैत्री हुने गरी समायोजन गर्नु हो।

हानिकारक मानिएका खाना छाडेर रेसा र चोकरयुक्त खस्रामोटा खानेकुराहरू, साग-सब्जी, सलाद-फलफूल र अंकुरित अन्न, फलको रस, ताजा मोही, लस्सीको सेवन ग्यास्ट्राइटिसमा उपयोगी छ। त्यसैगरी फ्लेवेनाइडयुक्त पदार्थहरू जस्तैः स्याऊ, स्ट्रबेरी, मेवा, लसुन, प्याज, हिङ, जीराजस्ता खाद्य पदार्थलाई भोजनमा समावेश गरौं। पानी प्रशस्त पिउनुपर्छ, यसो गर्दा ग्यास्ट्रिक एसिडले आमाशयलाई हानी पुर्या उन पाउँदैन।
व्यायाम तथा प्राकृतिक उपचारः
१) अंग व्यायाम, रिढ व्यायाम, शिथिलीकरण व्यायाम, प्रातः भ्रमण, दौडिने, कुद्ने, योगाभ्यास, सूर्य नमस्कार जस्ता व्यायाम ग्यास्ट्राइटिसमा उपयोगी हुन्छन्।
२) बज्रासन, पवनमुक्ताशन, सर्वांङआसन, मत्स्यन्द्र, भुजंग, उदारकर्श र धनुराशन, ताडाशन, त्रियकताडाशन जस्ता आसनविधि, अनुलोमविलोम, शीतली, सित्करी, वामनासिका श्वासन जस्ता विधिले पनि यस रोगमा फाइदा पुर्यााउँछन्, तर रोगको अवस्था गम्भीर छ भने यी विधिहरू पालना गर्नुसट्टा चिकित्सकको परामर्श लिनुपर्छ।

३) जलनेती (नाकको सफाइ) कुन्जल (पेटको सफाइ), एनिमा (ठूलो आन्द्राको सफाइ), शंखप्रक्षालन (सम्पूर्ण पाचन प्रणालीको सफाइ) जस्ता उपचार पद्धतिले ग्यास्ट्राइटिस समनमा ठूलो सहयोग पुर्यापउँछ।
४) पेटको मालिस, माटोको पट्टी, ग्यास्ट्रो-हेपेटिकप्याक, नौली तथा गणेश क्रियाको अभ्यास, अकुपन्चर तथा अकुप्रेशर जस्ता उपचार विधिले पनि ग्यास्ट्राइटिसमा राम्रो गर्छ।

विश्राम व्यवस्थापनः
१) ग्यास्ट्राइटिस तनावपूर्ण जीवन ज्यूँनेहरूलाई डर चिन्ता, खिन्नता, उदासिनता र अनिद्राका रोगीलाई हुने रोग हो। तसर्थ, तनाव व्यवस्थापन ग्यास्ट्राइटिस निवारणको कडी हो।
२) शारीरिक तथा मानसिक रूपले विश्राम लिनका लागि योगासन, योगनिद्रा, माइन्ड साउन्ड टेक्निक, ध्यान विधिको अभ्यास गर्नुपर्छ। सकारात्मक चिन्तनलाई जीवनको अभिन्न अंग बनाउनुपर्छ । ३) सातामा एकपटक सम्पूर्ण शरीरको मालिस तेल अभ्यंग, बाष्पस्नान, सउना, फोहरा स्नान, तैरनु, पौडनु र प्राकृतिक दृश्यमा रम्ने बानी बसालौं।
सावधानीहरुः
१) माथि उल्लेख भएका जीवनशैलीमा बाँच्ने कोशिस गरौं।
२) दुखाइ कम गर्ने तथा अन्य दबाइहरू चिकित्सकको परामर्शमा मात्र लिने गरौं।
३) माथि बताइएका लक्षण देखा पर्न गए चिकित्सकसँग परामर्श लिऔं
४) ग्यास्ट्रिकको उपचार गर्दा चिकित्सकले दिएको औषधी पूर्ण रूपले खाने गरौं।
५) कलेजो, मिर्गौला, फियो र आन्द्राका रोग भएकाहरूले रोगको उपचारमा सावधानी अपनाऔं।
६) पेट तथा छातीको अपरेसन गर्दा ग्यास्ट्रिक हुने सम्भावना ज्यादा रहने भएकाले सावधानी अपनाऔं।source taja khabar

टाइफाइड प्राय: गर्मीयाममा मानिसमा आउने एक प्रकारको ज्वरो हो । साल्मोनेला समूहको जीवाणु मानव शरीरमा प्रवेश गरेपछि त्यसले टाइफाइड गराउँछ । साल्मोनेला समूहका धेरै खालका जीवाणु हुन्छन् । तर, टाइफाइड भएका बिरामीमा बढी मात्रामा साल्मोनेला टाइफाइड र प्याराटाइफाइडका जीवाणु भेटिन्छन् ।
दूषित पानी र खाद्य पदार्थको सेवनबाट लाग्ने यो रोगका जीवाणु प्राय: बर्खायाममा बढी क्रियाशील हुने गर्छन् । त्यसैले साउन–भदौमा टाइफाइड हुने बढी सम्भावना रहन्छ । नेपालको सन्दर्भमा हेर्ने हो भने यो रोग बढी मात्रामा १० देखि ३० वर्ष उमेरमा देखिने गरेको पाइन्छ । यसका जीवाणु शौचालयको फोहोर तथा झिँगा बस्ने ठाउँमा बढी पाइन्छ । नेपालमा पनि वर्षाको वेला प्राय: टाइफाइड महामारीका रूपमा देखापर्ने गर्छ । यसका जीवाणु सूर्यको किरण, ताप तथा संक्रमणले गर्दा मर्छन् । साल्मोनेला समूहको जीवाणु ६० डिग्री सेल्सियसभन्दा बढी तातो सहन सक्दैनन् । रोगी व्यक्ति र वाहक व्यक्तिको दिसापिसाबबाट मात्र ब्याक्टेरिया निस्कन्छन् । टाइफाइड जुनसुकै उमेरमा हुन सक्ने भए पनि बढी मात्रामा १० वर्षदेखि ३० वर्षकालाई बढी देखिन्छ । एकपटक टाइफाइड भएपछि अर्कोपटक पनि हुने सम्भावना बढी हुन्छ । कसरी सर्छ ? साल्मोनेला समूहको जीवाणु रोगी मानिसको आन्द्रामा हुने गर्छ । आन्द्रामा रहेका यसका जीवाणु दिसाका माध्यमबाट बाहिरी वातावरणमा फिँजिन्छन् । दिसाबाट जमिनमा झरेका जीवाणु पानी तथा खानेकुराका माध्यमबाट पुन: मानिसको शरीरमा प्रवेश गर्छन् । जस्तै, एउटा रोगी मानिसले पानीको मुहाननजिकै दिसा गर्‍यो भने यस्ता जीवाणु नजिकैको पानीमा पुग्न सक्छ । त्यही पानी स्वस्थ मान्छेले सेवन गरेमा जीवाणु उसको जिउमा प्रवेश गर्छ । त्यसैले यसलाई मेडिकल भाषामा ‘ओरेफिकल कन्टामिनेसन’ भनिन्छ । यसबाट टाइफाइड देखा पर्छ । अझ बढ्दै जाँदा म्यानेन्जाइटिस बनाउने अवस्थामा पनि पुर्‍याउन सक्छ । जसलाई ‘टाइफाइड म्यानेडिजम’को अवस्थाले बुझिन्छ । यो रोग पानी, दूध, सागसब्जी, माछा, झिँगा र अन्य वस्तुबाट पनि सर्छ । यी जीवाणु शरीरमा आन्द्राको माथिल्लो भागबाट रगतमा प्रवेश गरी रक्तसञ्चारको क्रियाबाट शरीरका अनेक भागमा पुग्छन् । सानो आन्द्रामा पुगेपछि त्यहाँका लिम्फ ग्रन्थिलाई मुख्य असर गर्छ र आन्द्राका रक्तनली समेतमा घाउ पारी रक्तस्राव गराउँछ । कहिलेकाहीँ त आन्द्रामा प्वाल पनि पर्न सक्छ । तर, आजकल सजिलैसँग टाइफाइडका औषधि उपलब्ध हुने हुँदा कमै मात्रामा प्वाल परेको पाइन्छ । कसरी चिन्ने ? मानिसको शरीरमा हनहनी ज्वरो आउँछ । त्यसबाहेक रिँगटा लाग्ने, वाकवाकी लागी बान्ता पनि हुने, शरीर गल्ने, खान मन नलाग्ने हुन्छ । टाइफाइडको औषधि सेवन गरे पनि तीन दिनसम्म ज्वरो घट्दैन । त्यसैले ज्वरो आइरह्यो भने बिरामीले तुरुन्त नजिकको अस्पतालमा गई रगत परीक्षण गर्नुपर्छ । किनकि, रगतको परीक्षणविना टाइफाइड नै हो भनेर यकिन गर्न सकिँदैन । टाइफाइड ज्वरोको हरेक हप्तैपिच्छे स्वभाव बदलिने हुँदा प्रत्येक हप्ताका लक्षण फरक–फरक देखा पर्छन् । सामान्यत: चार हप्तामा रोग पूरै निको हुन्छ । पहिलो हप्तामा अरू सरुवा रोगका जस्तै सामान्य लक्षण देखा पर्छन् । जिउ दुख्ने, टाउको दुख्ने, भोक नलाग्ने, क्रमश: साँझमा तापक्रम बढ्ने, दिनदिनै ज्वरो बढ्दै जाने, नाडी ज्वरोको अनुपातमा कम हुने, जिब्रोमा काई पलाउने र मुख सुक्खा हुन्छ । दोस्रो हप्तामा ज्वरो धेरै नै आउँछ । तर, विहान र बेलुका ज्वरो फरक हुन्छ । पेट दुख्ने, फुल्ने, दुई–चारपटक पखाला लाग्ने, शरीरमा राता फूल पनि देखा पर्न सक्ने तथा नाकबाट रक्तस्राव र दिसा पनि कालो हुन सक्छ । तेस्रो हप्तामा बिस्तारै रोगी ठीक हुँदै जाने, खानामा रुचि बढ्दै जान्छ । तेस्रो हप्तामै ज्वरो सामान्य हुन्छ । चौथो हप्तामा उपचार नपाएमा त बिरामी झन् सिकिस्त हुन्छ । तर, उपचार गरेमा पूर्ण स्वस्थ हुन्छ । के गर्ने ? टाइफाइड लागेको पत्ता लागेपछि मात्रै होइन, नलाग्दै पनि केही गर्न सकिन्छ । जस्तै, हनहनी ज्वरो आउन थाल्यो भने पानीपट्टी गरेर शरीरमा लगाउन सकिन्छ । कतिपय ज्वरो आएको भन्नासाथ बाक्लो कपडा ओढेर बस्ने गर्छन् । सकभर बिरामीलाई खुला ठाउँमा पानीपट्टी र सिटामोल मात्रै खुवाएर राख्नु उत्तम हुन्छ । त्यसबीचमा परीक्षणको रिपोर्ट आई औषधि चलाउन थालियो भने पनि ज्वरो तत्काल नघट्ने हुनाले सोही विधि अपनाउनु राम्रो हुन्छ । यसका जीवाणु फोहोर पदार्थमा रहने भएकाले दिसापिसाब गरिसकेपछि राम्ररी साबुनपानीले हात धुने, घरवरपर सफा राख्ने, पानीलाई उमालेर अथवा सकेसम्म फिल्टर गरेर खाने गर्नुपर्छ । के खाने ? टाइफाइडले मानिसको आन्द्रामा संक्रमण गर्ने भएकाले भरसक नरम खाना खानुपर्छ । प्रशस्त मात्रामा झोल कुरा खानुपर्छ । गाउँघर, सहरबजारमा टाइफाइड लाग्नासाथ जाउलो खानुपर्छ भन्ने चलन छ । तर, त्यो खान सकिएन भने दालको रसमा भात नै राम्ररी मोलेर खाँदा पनि असर गर्दैन । किनकि, ताजा भात दालमा डुबाएपछि त्यो पनि नरम हुन्छ । प्रशस्त मात्रामा उमालेको वा शुद्ध पानी र दालको रस वा झोलिलो पदार्थ सकेसम्म बढी खानुपर्छ । source:nayapatrica

निकै सुन्दर अनुहार भएका मानिसलाई पनि कतिपय अवस्थामा चाँयापोतोको समस्याले निकै नै सताउँछ । मानिस यसको उपचारका लागि घरेलु जडीबुटीदेखि बजारमा चलेका अनेकौँ क्रिमको पछाडि दौडन्छन् ।
अनुहारमा चाँयापोतो आउनुका विशेष गरि तीन चार कारण छन् । सबैभन्दा पहिलो सामान्य तर प्रमुख कारण घाम हो । अर्को कारणमा गर्भावस्थामा पनि चाँयापोतो आउँछ जससलाई कोलाज्मा भनिन्छ । अन्य कारणले आउने चाँया पोतोलाई मेलाज्मा भनिन्छ । हर्मोनको प्रयोग र शरीर भित्रका कमजोरीले पनि चाँया पोतो आउँने गरेको अध्ययनले पुष्टि गरिसकेको छ । महिलाहरुमा गर्भनिरोधक चक्की पिल्स, नरप्लान्ट वा कन्ट्रासेप्टहरूको प्रयोगले चाँया पोतो आउने हुन्छ । चाँयापोतोबाट बच्नको लागि सर्वप्रथम अनुहारलाई घामबाट बचाउन सक्नुपर्छ । महिलामा विशेष कारणहरु जस्तै महिनावारी रोकिने बेलामा बढी हर्मोनको अन्तर भएर आउँछ । त्यही समयमा चाँयाहरु आउन सक्छ । त्यसैगरी पाठेघरको समस्याले गर्दा पनि चाँया आउँछ ।तसर्थ चाँयापोतोको कारण पत्तालगाएर त्यसको उपचार गरेमा अनुहारमा आउने चाँयापोतोलाई रोक्न सकिन्छ । चाँया हटाउने उपाय विभिन्न छन् । औषधिको प्रयोग, केमिकल पिलिङ्ग र लेजर प्रविधिबाट चाँयालाई हटाउन सकिन्छ । भित्री छालाको पत्रमा हुने चाँया र माथिल्लो पत्रमा हुने चाँया गरि यी दुई प्रकारको हुन्छ । छालाको माथिल्लो पत्रमा हुने चाँया सजिलै औषधिहरूबाट निको हुन्छ तर छालाको तल्लो पत्रमा हुने चाँया औषधिबाट निको हुन समय लाग्छ । यसको लागि लेजर प्रविधि अपनाउनु पर्छ । यसका साथै सन ब्लकको प्रयोग पनि चाँयाबाट बच्न सकिने उत्तम उपाय हो । क्रिम लगाउने तरिका ? घामबाट अनुहारलाई जोगाउन क्रिम लगाउने भन्न सजिलो छ तर यो अप्ठेरो कुरा हो । घामबाट जोगाउने क्रिमहरूमा एसियन स्किनको लागि साधारणतया १५–३० नम्बरका क्रिमहरू पाइन्छन् । धेरै गोरो छाला छ भने, ४०–५० नम्बरको र धेरै कालो छालाको लागि १५ वा ८ नम्बरको क्रिम प्रयोग गर्नुपर्छ । साथै चिल्लो छाला भएकाहरूले चिल्लो नभएको सन ब्लकको प्रयोग गर्नुपर्छ र यदि सुख्खा छाला छ भने चिल्लो भएको सन ब्लक प्रयोग गर्नुपर्छ । तर पनि यस प्रकारका क्रिम लगाउने तरिका मुख्य कुरा हो । बाहिर ननिस्किएपनि वा घाम नै नलागेको दिन भए पनि बिहान सन ब्लक क्रिम लगाउन जरुरी छ जुन ४–५ घण्टाको लागि काम गर्छ । यदि बाहिर जानु प¥यो वा घाममा हिँड्नु प¥यो भने त्यसमा अरु ५ एमएल लगाउनु पर्छ । विधि पु¥याएर सन ब्लक लगाउन सकिएन भने घामबाट बच्न सकिँदैन र फेरि चाँया आउछ । कुनै पनि संसारको औषधिले चाँया आउने रोक्न सक्दैन तर भएको चाँया हटाउन सक्छ यदि घामबाट अनुहारलाई जोगाउने क्रिम लगाउन सकेमा । source satykhabar

कसैले साँच्ची नै भनेको हो की डाक्टर भगवानकै रुप हुन् । चीनका एक व्यक्तिको हकमा डाक्टर साँच्चीकै भगवान नै सावित भएका छन् । उनको चुँडिएर छुटि्इसकेको बायाँ हात आज डाक्टरहरुकै कारण पुनः जोडिएको छ र काम गर्नसक्ने भएको छ ।
चीनको हुनान प्रान्तस्थित चांगसामा रहेको जियांगा अस्पतालमा यो दुर्लभ शल्यक्रिया सम्पन्न गरेका हुन् । चुँडिएको हातलाई खुट्टामा एक महिनासम्म कलमी गरेर त्यसलाई पुनः पाखुरामै ल्याएर गाँस्न डाक्टरहरु सफल भएका हुन् ।
झोउ नाम गरेका ती व्यक्तिको कारखानामा काम गर्ने सिलसिलामा मेसिनले बायाँ हात नाडीबाट चुँडालेको थियो । त्यसपछि उनको त्यो चुँडिएकेा हात समेत बोकेर तत्कालै अस्पताल पूराइयो । अस्पतालका माइक्रोसर्जन डाक्टर टांग जुयु सहितको टोलीले झोउको त्यो चुँडिएको हातलाई पुनर्जिवन दिन सकिने हिम्मत गरे, किनकी उनीहरुले सन् २०१३ मा पनि यस्तै शल्यक्रिया सम्पन्न गरेका थिए ।
दुर्घटनाका क्रममा पाखुरा तथा चुँडिएको हात दुबैमा निकै धेरै घाउ भएको हुँदा डाक्टरहरुले तत्कालै त्यो चुँडिएको हातलाई गाँस्न सकेनन् र त्यो चुँडिएको हातका स्नायुहरुलाई केही समय निको हुन दिने निर्णय गरे ।
त्यसपछि डाक्टरहरुले झोउको त्यो चुँडिएको हातलाई दायाँ खुट्टाको गोलीगाँठो भन्दा माथिको भागमा कलमी गरेर गाँस्ने निधो गरे ।
यसरी चुडिइसकेको सरीरको भागमा १० घण्टाभित्रमा रक्तसंचार सुचारु नभएमा त्यो मर्छ र त्यसलाई पुनः बचाउन सकिँदैन । त्यसैले उनीहरुले खुट्टामा उक्त हातलाई कलमी गरेर गाँसे र एक महिनासम्म त्यसमा रक्तप्रवाह गरेर त्यसका नसा तथा मांसपेशीहरुलाई निको हुन छाडे ।
एक महिनापछि हालै डाक्टरहरुले खुट्टामा कलमी गरेर गाँसिएको त्यो हातलाई त्यहाँबाट निकालेर पाखुरामै प्रत्यारोपण गरेका छन्, सफलतापूर्वक । उक्त जटिल शल्यक्रियाका लागि १० घण्टा लागेको थियो ।
झोउले प्रत्यारोपाणपछि अब आफ्ना औलाहरु अलिअलि चलाउन सक्ने भएका छन् तर पूर्ण रुपमा हातले काम गर्नका लागि लामो समय लाग्ने बताइएको छ ।
Pic shows: Doctors saved a man’s severed hand by attaching it to his leg  Doctors performed an extraordinary operation to save a man’s severed hand by attaching it to his leg. A month later they successfully grafted it back onto the factory worker’s arm after the nerves and tendons had healed from the trauma. The rare operation was performed at a hospital in Changsha, capital of Hunan Province in central China. It happened after worker Zhou had his left hand chopped off during a work accident involving a spinning blade machine.  He was rushed to the Xiangya Hospital in Changsha where doctors assessed his situation. Doctor Tang Juyu, head of microsurgery at the hospital, decided he could give Zhou a chance to "revive" his lost hand - with an operation he and his team had already successfully performed once in 2013 under similar circumstances. Because both Zhou’s arm and severed hand were badly wounded following the accident, doctors were unable to attach it right away, opting instead to allow the nerves and tendons to heal with time. This meant Doctor Tang and his team decided to graft Zhou’s left hand to his right ankle. Doctor Tang explained: "Under normal temperatures, a severed finger needs to resume blood supply within 10 hours, but that time is even shorter for a separated limb.  "If a limb is short of blood for too long, its tissues die and it will be unsalvageable." Mr Zhou’s hand was kept "alive" and left to heal while attached to his ankle for a period of more than one month. Then Doctor Tang and his team successfully reattached it to his arm in a 10-hour surgery. According to the Doctor Tang, Zhou is now able to slightly move his fingers, but he will still need much rehabilitation before regaining full function.

यूरिक एसिडले मानवीय अङ्गलाई पार्ने असर र रोकथामका उपायहरु
काठमाडौं । रगतमा युरिक एसिड बढेर हुने जोर्नी समस्या लाई गौट–बाथरोग भनिन्छ । खान–पान र जीवनशैली सँग सम्बन्धित रोग भएकाले उचित निदान र रोगको प्रकृति, विकृति र रोगोस्थितिको उचित आँकलन पश्चात् खान–पान सुधार र जीवनशैली परिवर्तन गरेर यो रोगबाट पूर्ण मुक्ति पाउन सकिन्छ ।
त्यसमा पनि विशेषतः यो रोगमा पथ्य–अपथ्य (के खाने, के नखाने ?) को उचित व्यावश्थापन नितान्त आवश्यक छ । जसका लागी यहाँ दिर्ईएका केही सुझावहरू लाभकारी हुन सक्छन । रगतमा युरिक एसिडको मात्रा बढ्नुमा प्युरिन न्युक्लिक एसिड युक्त खाद्यान्नहरूको मूख्य भूमिका छ ।

यूरिक एसिडको, प्युरिन न्युक्लिक एसिड उपपाचन (मेटावोलिजम्) को अन्तिम उत्पादन हो । रगतमा यूरिक एसिडको मात्रा प्युरिन न्युक्लिक एसिडको उपपाचनमा आएको गडबडीको कारणले वा बनेको युरिक एसिड युरियामा परिवर्तन भएर पिसाबबाट बाहिर जान नसक्नाले बढ्द छ ।

यस्तो अवश्थामा प्युरिन न्युक्लिक एसिड युक्त खाने कुराहरू पहरेज गरी, बनेको यूरिक एसिडलाई पिसाप मार्पmत बगाएर लैजाने र यूरिक एसिडका कारणले हुने प्रदाहत्मक क्रियालाई समन गर्न सघाउने खालका खानेकुराहरू खान आवश्यक छ ।

के खाने ?

१. उषाः पान (पानी पिउने) –रगतमा यूरिक एसिडको मात्रा निर्जलताको कारणले पनि बढ्ने गर्छ । बढेको यूरिक एसिडलाई पिसापद्वारा बाहिर निकाल्न रोगीले दैनिक चार पाँच लीटर पानी पिउन आवश्यक छ । पानी पिउँदा एकैचोटीमा धेरै नपिएर थोरै थोरै गरेर पिउनु पर्छ ।

दिउसो घण्टा घण्टाको अन्तरालमा २/२ गीलास पानी पिउनु पर्छ । मिर्गौला विकृत भएर यूरिक एसिड बढेको भए धेरै पानी पिउन हुदैन ।

२. चेरी – प्रतिदिन चेरी खानाले यो रोगमा निकै लाभ पु¥याउँछ । चेरीमा एन्थोसाइन भन्ने तत्व हुन्छ । यसले यूरिक एसिडलाई न्यूट्रलाइज गर्नुका साथै एसिडको क्रिष्टल बन्न नदिएर गौट वाथ हुन बाट बचाउँछ ।

दैनिक २० देखी ३० चेरी खाने गरेमा रगतमा यूरिक एसिड नियन्त्रण गरी गौट प्रतिरोधात्मकता बढाउँछ भने रोग भएका हरुले हरेक ४/४ घण्टामा ३०/४० चेरी खाँदा रोग नियन्त्रणमा प्रत्यक्ष फाइदा पुर्याउँछ ।

३. स्याउ– दैनिक एउटा स्याउको सेवन यो रोगका लागि उत्तम मानिन्छ । स्याउमा म्यालिक एसिड भन्ने तत्व पाइन्छ । जसले यूरिक एसिडलाई न्यूट्र«लाइजेसन गर्नुका साथै वाथ प्रकोपका दौरान हुने प्रदाहलाई पनि कम गर्छ ।

४. अमिला फलफूल – अमिला फलफूलमा सीट्रक एसिड पाइन्छ । जसले यूरिक एसिडलाई निश्तेज गर्न सहयोग गर्छ ।

५. फाइवर्स फूड – चोकर रेशा र चोकर युक्त , खस्रा मोटा र सग्ला खाद्यको प्रयोगले रगतमा युरिक एसिडको मात्रा कम गर्न मद्दत गर्छ । हरिया तथा क्षारीय सागसब्जी, खस्रामोटा अन्न र फलफूलमा भएका रेशाहरुले युरिक एसिड अवशोषण गर्न र यसलाई पिसापबाट बाहिर निकाल्न सहयोग गर्छ ।

६. ज्वानाको झोल –यसकाे सेवनले पनि यूरिक एसिड समनमा मद्दत पुर्याउछ ।

७. फलफूल– केरा, ब्रोकाउली, काँक्रो गाजर जस्ता फलफूल तथा तरकारीहरूमा प्रशस्त एण्टिअक्सिडेण्ट र भिटामिनहरू पाईन्छ । यी फलफूलहरूमा पाईने भिटामिन “ए”, “सी”, “ई” र “बी कम्प्लेक्स” हरूले युरिक एसिड बाट हुने वात कम गर्न मद्दत गर्छ ।

८. आलसको तेलः – आलसको ओमेगा ३ को श्रोत हो । यसले यूरिक एसिड बढेर हुने प्रदाह कम गर्दछ ।

९. ग्रीन टी – ग्रीन टी मा एन्टीअक्सिडेण्टको प्रचुरमात्रा भएकोले यूरिक एसिडमा राम्रो मानिन्छ ।

के नखाने

१. यूरिक एसिड बढेकाहरुले रातो मासु, फल मासु, ठूला जनावरका मासु, हासको मासु, टर्की को मासु मुटु,कलेजो मिर्गौला र गिदी जस्ता भित्री अ¨को मासु खान हुँदैन , रातो मासु र भित्री मासुमा प्यूरिन न्यूक्लिक अम्लको मात्रा ज्यादा हुनेभएकाले यी पदार्थको सेवनले युरिक एसिडको मात्रा बढ्दछ ।

२. समुन्द्री खाद्यान्न विशेषगरी झिङ्गे माछा, प्राउन, लोवस्टोर, हेरि, ट्यूना,एन्कोभिज प्र्रजातीका माछाहरु र अन्य समुन्द्री वनस्पति हरुबाट निर्मित खानेकुराहरुमा प्यूरिन न्यूक्लिक अम्लको मात्रा बढी भएकाले यूरिक एसिड बढ्दा राम्रो मानिँदैन ।

३. मदिरा – युरिक एसिड बढ्दा रक्सि, ब्राण्डी, वीस्की, रम जस्ता अल्कोहोलिक पेय सेवन सर्वथा वर्जित छ । मदिरा जन्य पेयले शरीरमा यूरिक एसिडको मात्र बढाउनुको साथसाथैै शरिरमा बनेको यूरिक एसिडलाई पिसाप बाट उत्सर्जन हुन पनि रोक्दछ ।

४. कोल्ड ड्रिङ्कसः– कोकाकोला , पेप्सीकोला , स्प्राइट , फेण्टा, मिरिण्डा जस्ता कार्बोनेटेड र मधुराकृत पेय हरुले यूरिक एसिडलाई बढाउछ । फ्रूक्टोज–स्वीटण्ड– ड्रिङ्कस मह पानी ,सोडापानी पनि यूरिक एसिडका लागि राम्रो होइन । यी पेयहरुमा प्रचूर मात्रामा फ्रूूक्टोज पाइन्छ । फ्रूक्टोजले एटीपी लाई एएमपीमा तोडेर यूरिक एसिडको उत्पादनलाई बढावा दिन्छ ।

५. दाल – गेडागुडि – दाल तथा गेडागुडिमा प्रशस्त मात्रामा प्यूरिन न्यूक्लिक अम्ल पाइन्छ । यो अम्ल उपयोग पश्चात शरिरमा प्रशस्त यूरिक एसिड बन्छ ।

६. कुरिलो, फूलकोबी, बन्दाकोबी, पालुङ्गो, च्याउ र गोलभेंडा जस्ता सागपातमा अन्य सागपातमा भन्दा धेरै प्यूरिन पाइन्छ । यसका अलावा यी फलफूल र तरकारीमा आक्जलेट को मात्रा पनि ज्यादा पाइन्छ ।

७. जंक फूड – जंकफूड तथा बेकरी उत्पादनमा सेचुरेटेड फ्याट धेरै हुन्छ । यसका अलावा जंकफूड मा हालिएको प्रीजरभेटीभ ले पनि रगतमा यूरिक एसिडको मात्रालाई बढाउन र गौट बाथको विकृततालाई बढाई समस्या ल्याउन सक्छ । जंकफूड ज्यादा खादा तौल बढ्न गई यूरिक एसिड बढ्ने समस्या आउछ ।

८. अचार (पुरानो) तामा , गुन्द्रुकसिन्की पनि राम्रो होइन । source taja khabar

डण्डीफोर आम समस्या हो । यसले अनुहारको सुन्दरता बिग्रन्छ कि भनेर मानिसहरू चिन्तित हुन्छन् । डण्डीफोर निको भए पनि दागको रुपमा यो लामो समयसम्म रहिरहन्छ ।

डण्डीफोरलाई चाँडो निको बनाउने धुनमा त्यसलाई निचोर्नु नै समस्या निम्त्याउनु हो । फेरि त्यसको दागलाई हटाउने नाममा प्रयोग गरिने क्रिमले छालामा साइडइफेक्ट गर्न सक्छ । यहाँ डण्डीफोर हटाउने घरेलु उपायको चर्चा गरिएको छ ।



ओलिभ आयल : ओलिभ आयलको केही थोपा डण्डीफोरको दागमा लगाउनुस् । यसले अनुहारको रगतमा निखार ल्याउँछ र दाग फिका हुन थाल्छ । नियमित लगाउन थालेपछि बिस्तारै दाग हट्दै जान्छ ।

आलु : आलुको टुक्रा काट्नुस् र अनुहारमा बिस्तारै रगडेर लगाउनुस् । एउटा टुक्रा सुक्यो भने अर्को लगाउनुस् । यो क्रमलाई १५ मिनेटसम्म निरन्तरता दिएपछि अनहारलाई सुक्न दिनुस् । त्यसपछि धोएर मोस्चराइजर लगाउनुस् । यो प्रयोग हप्तामा ३–४ पटक गर्नुहोस् ।

कागतीको रस ः डण्डीफोरको दागमा कागतीको रस लगाउनुस् र सुक्न दिनुहोस् । त्यसपछि पानीले धुनुस् । यो प्रयोग साँझमात्र गर्न सक्नुहुन्छ । दिउँसो कागतीको रस लगाउने हो भने सनस्क्रीन लोसन अवश्य लगाउनुस् ।

खाने सोडा : फेसवासमा एक चिम्टी खाने सोडा मिसाएर लगाउनुस् र चिसो पानीले अनुहार धुनुस् । यसबाट छालामा थोरै झनझनाहट हुन्छ । छालाका क्लिनिकमा छालामा चमक ल्याउन यो उपाय अपनाइन्छ । तर यसलाई अनुहारमा २० सेकेण्डभन्दा बढी नराख्नुस् ।

मह : एउटा माटोको भाँडोमा मह र घिउकुमारी मिसाउनुस् । त्यसमा केही निमको पात क्रस गरेर राख्नुस् र त्यसलाई एक दिनभरका लागि चिसो स्थानमा राख्नुस् । अर्को दिन त्यसमा गुलाब जल मिसाएर डण्डीफोरमा लगाउनुस् र सुकेपछि धुनुस् । यो प्रक्रिया दिनहुँ गरेपछि डण्डीफोरको दाग मेटिनेछ ।

भिटामिन : खानामा भिटामिनको मात्रा बढाउनुस् । त्यसका लागि बिहानको सूर्यको किरण आफ्नो अनुहारमा पर्न दिनुस् ।

गोलभेंडा : गोलभेंडा काटेर डण्डीफोरमा लगाउनुस् र त्यसलाई १५–२० मिनेटसम्म रहन दिएर धुनुस् । यस प्रक्रियालाई हप्तामा एक वा दुइपटक गर्नुस् । चन्दन पाउडर : एक चम्चा चन्दन पाउडर लिएर त्यसमा केही थोपा रोज वाटर हाल्नुस् । यो पेस्टलाई डण्डीफोरको दागमा लगाउनुस् र १५–२० मिनेटपछि धुनुस् । केही दिनमै दाग हट्न थाल्छ । भिडियो हेर्न तलको बाकस थिच्नुहोस
source naya khabar

गर्मीमा छालालाई घामबाट जोगाउने घरेलु उपाय:
गर्मी बढेसँगै हामीलाई चर्को घामको कारण बाहिर निस्कन जाँगर लाग्दैन । कारण वास्तवमा के हो भने हामी घामले छाला डढ्ने हो कि भन्ने डराउँछौँ । तर यसो भन्दैमा बाहिरै नस्किएर समस्या समाधान हुँदैन ।
गर्मी समयमा घामबाट जोगिन तपाईहरुले जतिसुकै सनलोसन क्रिम लगाएपनि आफ्नो छालालाई बचाउन सक्नु भएको हुँदैन । तर, कतिपय यस्ता समान्य घरेलु उपाय छन्, जसले गर्दा गर्मी समयमा तपाई आफ्नो छालालाई सजिलै बचाउन सक्नु हुनेछ ।
मेवा र मह
एक कप मेवाको पेस्ट बनाउनुहोस् । त्यसमा दुई चम्चा जौँको धुलो र २ चम्चा मह मिसाउनुहोस । उक्त पेस्टलाई शरिरमा लगाएर ३० मिनेट पछि चिसो पानीले सफा गर्नुहोस् । यसले तपाईको छाला गोरो र नरम देखिनेछ । साथै घामको विकिरणबाट पनि बच्न सकिनेछ ।
कागती र मह
दुई दाना कागतीको रस निकाल्नुहोस् । त्यसमा तीन चम्चा मह मिलाएर २० मिनेटका लागि शरिरमा दल्नुहोस । त्यसपछि चिसो पानीले सफा गर्नुहोस् । जसले तपाईको छालामा कुनै पनि विविरा आउन दिदैन । साथै, छालामा रहेको बेकार बस्तु समेत सफा हुन्छ ।
टमाटर र दही
दुईदेखि तीन दना टमाटरको रस निकाल्नुहोस् । त्यसमा २ चम्मच दही मिलाउनुहोस् । यसलाई घामले पोलेको ठाउँमा लगाएर २० मिनेट पछि सफा चिसो पानीले पखाल्नुहोस् । दिनमा दुई पटक यसो गर्दा १ हप्तामा नै घामबाट डढेको तपाईको छाला पहिलेको जस्तै स्वच्छ र नरम हुनेछ ।source taja khabar